รูปที่ถ่ายนี้เมื่อปี97
คนถ่ายเป็นเจ้าของที่จ้างลุงกับป้าไปทำงาน
 
 
วันนี้ขอคุยเล่าสิ่งที่ใกล้ตัว..
เป็นการคุยเล่าสู่กันฟังเล่นๆ...
มีคนที่ป้าคุยด้วยเขาไม่เคยเห็น
และกระเช้าเหล็กแบบนี้ไม่มีคนนำมาใช้ในปัจจุบัน..
 
**กระเช้าเพื่อนยาก**
กระเช้าเหล็กที่เห็นนี่หนักมาก..มีน้ำหนัก40..กว่ากก.
จะมีลูกล้อเหล็กวางบนรางเหล็กยาวข้างบน..บนรางน้ำ
ถ้าไม่มีรางเหล็กอันนี้จะทำให้รางน้ำยุบและพังได้
ลูกล้อเหล็กสามารถเคลื่อนที่ไปมาได้เวลาทำงาน..
ท่อเหล็กอันยาวที่เห็นยันผนังตึกนี้
เป็นสิ่งที่ค้ำไม่ให้กระเช้าเคลื่อนไหวเวลาทำงาน
ท่อเหล็กนี้สามารถดึงออกปรับขนาดยาวสั้นได้
และจะมีผ้าค้ำปิดไม่ให้ทำลายฝาผนังตึก
การขึ้นลงกระเช้าต้องใช้ปีนยืนบนขอบเหล็กที่เห็น.
 
การดึงกระเช้าเหล็กอันนี้ขึ้นไปวางบนรางในรางน้ำ
เป็นการทำงานที่โหดสุดๆ...ยิ่งสูงยิ่งโหด...
น้ำหนักจะเพิ่มมากกว่าปรกติเป็นหลายเท่าตัว
การดึงขึ้นข้างบนต้องเป็นคนที่แข็งแรงมากๆ
ป้าเคยช่วยลุงดึงกระเช้าขึ้นแล้วมดลูกเกือบเดี้ยง
งานที่ทำงานนี้เป็นงานที่โหดที่สุดในชีวิต
เสี่ยงตายสุดๆ..และการนำกระเช้าขึ้นลง..ลำบากที่สุด
งานนี้ลุงเกือบหัวทิ่มตกหลังคา...
และงานนี้เป็นงานที่คนมามุงดูเราสองคนทำงานกัน
บางคนถึงกับถ่ายรูปเอาไว้เพราะเขาไม่เคยเห็นการทำงานแบบนี้กัน


**กระทู้นี้เป็นกระทู้เดิมหมายเลข 0753 ห้อง pallswiss (เผื่อใช้ในการค้นหา)**

การปีนขึ้นลงจากกระเช้าจะมีลักษณะแบบนี้
เป็นการทำงานที่เสี่ยงกับชีวิตมาก
และจะต้องปีนขึ้นลงบนหลังคาตลอด
ตึกที่ทำนี้สูงประมาณ6ชั้น
การทำงานจะไม่มีสายกั้น
หรือเครื่องช่วยชีวิตอะไรทั้งสิ้น
ถ้าล่วงมาก็เหลือแต่กระดูก

ป้ากับการทาสีไม้ที่อยู่ใต้รางน้ำ
การทำงานจะต้องขูดเอาสีเก่าออกให้หมด
และเอาน้ำล้างทำความสะอาดให้ดี
ไม่เช่นนั้นถ้าทาสีทับสีจะลอกไว
การทาสีจะทา2หนและการทาสีจะต้องทาให้ดีๆ

อากาศร้อนจัดมากจนหน้าดำไปหมด
การแต่งกายต้องรัดกุม
ตอนที่ทำงานใหม่ๆป้าจะมัดผมและเหน็บไว้ใต้หมวก
คนไม่รู้นึกว่าเป็นเด็กผู้ชายตัวเล็กๆมาทำงานกับลุง
แต่พอป้าถอดหมวกผมยาวมากตอนนั้น
คนเลยว่าลุงหาว่า..จะฆ่าเมีย...ใช้เมียทำงานหนัก
ป้าเป็นผู้หญิงไทยคนแรกที่ทำงานปีนหลังคาในสวิตฯ
การรับงานจะเป็นการรับงานเหมา..ทำไวก็ได้กำไร
การคิดเงินจะเป็นแบบคิดเป็นเมตร..
แล้วแต่ราคาตกลงกัน..ค่าสีแยกต่างหาก
ยอมรับว่าเป็นการทำงานที่สามารถเก็บเงินได้มาก
และงานที่ทำจะเป็นช่วงหน้าร้อนเท่านั้น..

อีกงานหนึ่งปี94
เจ้าของที่จ้างเราไปก็ถ่ายรูปไว้เป็นที่ระลึกและให้เรามาเก็บด้วย
กระเช้าเหล็กอันนี้เป็นกระเช้าคู่ทุกข์คู่ยาก
ที่ให้เรามีที่กินที่อยู่ไม่อดอยาก
จะเห็นการทำงานว่าลำบากแค่ไหน
ป้าทำงานที่ทุกคนบอกว่าน่ากลัวมาก
ลุงเองก็ยังทนมองการทำงานไม่ไหว
เพราะจะแค่เอามือเกาะรางน้ำ
และใช้รองเท้ายันพยุงตัวตามภาพ
ที่เห็นเป็นการขูดเอาสีเก่าออกเพื่อทำความสะอาด
ทาสีใหม่ทับไป

ภาพนี้ยังอยู่ในวัยจ๊าบอยู่

ลุงกำลังทำงานอย่างตั้งใจ

 
นี่คืองานที่ทำกันมานาน..ขอบคุณงานที่เราทำกันมา
และขอขอบคุณกระเช้าที่ให้เรามีกินไม่อดอยาก
และมีที่ซุกหัวนอน..
ขอบคุณลุงที่เป็นคนไม่ท้อถอยและอดทนทำงานหนัก
ตรากตรำมาตลอดชีวิต...และทำงานเพื่อครอบครัวมาตลอด

โห ยอดดดดจริงๆคุณ Pall ยกนิ้วโป้งให้หมดทั้ง 2 โป้งเลย  ถ้าลุงแกไม่รักไม่ยกย่องเทิดทูนละก็ไม่รู้จะว่าไงล๊ะ  น่าภูมิใจมากค่ะทำมาด้วยน้ำพักหยดเหงื่อและนำแรงของตนเองจริงๆ  จะมีผู้ชายกี่คนที่ทำได้แบบนี้  ไม่ต้องพูดถึงการเป็นผู้หญิงอีกข้อนะคะ  คู่ทุกข์คู่ยากจริงๆ

มายกนิ้วโป้งให้ป้าพอลด้วยคนค่ะ ยอดเยี่ยมกระเทียมเจียวเลย  
น่าภูมิใจๆ ฟังป้าพอลเล่า ยังนึกภาพไม่ออกชัดเจน แต่ก็รู้สึกได้ถึงความสูง ความเสียว เชียวค่ะ

ป้าๆๆ ถ้าปุ๊ยทำอย่างงั้นมั้ง คาดว่ากระเช้าแค่นั้นคงหักอ่ะค้า

ยอดหญิงจริงป้าพอล  นับถือมากๆ  
ทำงานเหนื่อยมาทั้งชีวิตแล้ว
ตอนนี้ก็เอ็นจอยกับชีวิตให้คุ้มค่านะป้านะลุงนะ

  ร้องว๊าวลั่นทุ่งเลยค่ะ ๕๕๕++๕ ที่ได้อ่านเรื่องราวโลดโผนแบบนี้ของป้าพอล
ขอปรบมือย้อนหลังให้ดังๆ เก่งจริง แกร่งจัง

สวัสดีค่ะป้าพอล
จาก ซาลามีคนเดิม 

ดันกระทู้ขึ้นไปให้ได้อ่านกันเยอะๆ

ปล
นี่ถ้าที่สวิสดำนาได้ป้าพอลคงจะหาซื้อที่ ซื้อวัวซื้อควายมาไถนาปลูกข้าวที่สวิสแล้วด้วยมั๊ยคะ
๕๕๕++ ขำๆค่ะ แต่ถ้าทำจริงๆก็อยากทำด้วย
 

สวัสดีจ้า salami
หายไปนานจนคิดว่าลืมกันเสียแล้ว ดีใจที่แวะเข้ามาทักทายกันอีก ยังจำคนชอบกินซาลามี่ได้ดีจ้า
เขียนเรื่อง ข้าวต้มสวิสโบราณ แล้วหายเงียบไปเลย
เรื่องการฝึกงานป้าผ่านการฝึกมาหลายงานแล้วที่เป็นงานสุจริตและไม่เป็นภัยกับสังคม
แต่การฝึกงานทำนายังไม่มีโอกาสเลย อยากทำและฝันมากจริงๆกับการใช้ชีวิตการเป็นชาวนาในสวิส
รักมากคือน้องวัว พวกเขาน่ารักมากจริงๆ แต่ไม่เป็นไรหรอกไม่ได้เป็นชาวนาแต่ป้าก็เป็นชาวสวนแล้วตอนนี้
หวังว่าซาลามี่คงสบายดีนะจ๊ะ

สุดยอด  
ตัวเองคงทำไม่ได้อย่างป้าแน่ ๆ เพราะเป็นโรคแพ้ความสูง ไม่รู้เป็นไรอยู่บนที่สูง ๆ แล้วมองลงมา ใจมันหวิวววววว