ชีวิตเด็กท้องนา เกิดมาท่ามกลางสายลมแสงแดด อยู่กับพี่น้อง ร่วมท้องสองคนฝาแฝด ท่ามกลางสายลมแสงแดด ที่แผดเผาอยู่กลางทุ่งนา
เช้าตื่นขึ้นต้อนควาย แบกไถ ลุยทุ่งหวังมุ่งดำกล้า กลิ่นโคลนสาปควาย ติดกายหน้าอายขายหน้า นุ่งดำสวมดำไร้ค่า วาสนาอาภัพอัปจน
เด็กท้องนา เกิดมาช่างเหมือนมีกรรม ตากแดดหน้าดำชอกช้ำหัวอกเหลือทน ถึงใครเขาว่าช่างเขาเพราะเรามันจน เกิดมาทั้งทีเป็นคนกลัวอะไรกับเรื่องจนมี
ชีวิตเด็กท้องนา ศึกษาก็เพียงแค่ชั้นป, ๔ อักษรตัว ก - ฮ พอแล้วน้องพี่ จะจนข้นแค้นหรือมี มิใช่อยู่ที่ปริญญา
บ้าอยู่คนเดียวคิ คิ คิ
**กระทู้นี้เป็นกระทู้เดิมหมายเลข 0700 ห้อง pallswiss (เผื่อใช้ในการค้นหา)**
ความไม่มีของฉันนั้นมีมาก มีจนปากจำปิดสนิทเฉย จึงไม่เหมือนคนที่มีจนเคย คนที่เอ่ยอย่างใดได้อย่างนั้น ขณะที่เขาทำสำเร็จได้ ฉันไม่ทำเพราะไม่เหมือนใจฉัน เขาอาจพูดจริงจังได้ทั้งวัน ฉันเงียบงันสงบฟังได้ทั้งปี ฉันจึงหน่ายจึงเหนื่อยจึงเฉื่อยช้า เจียมวาจาเจียมกายในทุกที เจ็บก็กล้ำช้ำก็กลืนฝืนท่าที ความไม่มีมันขังมันบังคับ ประมาณตนรู้ตนฉันทนได้ ประมาณใจรู้ใจให้จนอับ กายสงบแต่ใจไม่ระงับ เหมือนไฟวับวาบแรงใต้แอ่งน้ำ.
( กวีซีไรท์ เนาวรัตน์ พงษ์ไพบูลย์ )
@@@ 5 พ.ค. วันนักเขียน @@@
ต้องจำทนอดกลั้นไม่กล้ากล่าว
มันเหมือนสาวไส้ให้กากินสิ้นสงสัย
ถึงม้วยมรณ์สิ้นก็ทนเอา
เรามันเขลาโง่หมือนคนที่หลงเงา
ให้แสนเศร้าน้ำตาตกรันทดใจ
เรามันจนไร้ค่าไร้ศักดิ์ศรี
และไม่มีวจีให้คนหลง
มีแต่ใจอันมุ่งมั่นทระนง
ที่ยังคงติดอยู่ในหัวใจ
ถึงฉันจน ฉันเจียม เสงี่ยมตัว
ไม่หลงมัว หลงเมา ให้เศร้าหมอง
จนแต่ตัว แต่หัวใจ ไม่เป็นรอง
ไม่เป็นสอง หยิ่งในศักดิ์ รักตนเอง
ไม่ให้ใคร มาเหยียด เสียดสีฉัน
ไม่เสียบรรณ เสียศักดิ์ รักเผ่าผอง
จะไม่ทำ ให้ใคร น้ำตานอง
เพราะเผ่าผอง ฉันนั้น สรรสร้างดี
สู้กัดฟัน ทำกิน ไม่สิ้นกาย
ไม่ต้องขาย เกียรติยศ ให้หมองศรี
อดทนทำ ซักวัน คงได้ดี
คงเป็นที ของเรา เข้าสักวัน.......
โอะ โอ๋....อารมณ์กวีกันทั้งนั้นเลย ยัง งั้น มิโกะ เอามั่ง เนี่องจากไกล้เป็นวันแม่ขอเป็นเกี่ยวกับแม่ๆลูกๆนะคะ ...ไม่รักลูกจะให้รักลิงที่ใหน เจ้าแก้วตาดวงใจของแม่เอ๋ย แน่ะทํางอนหน้าเง้าไม่เบาเลย เจ้าเฉยเมยเหมือนตีแม่ที่ใจ ให้ขอโทษแม่ก็จะขอโทษ อย่าใจโหดโกรธขึ้งบึ้งตึงใส่ เมื่อแม่เห็นนําตาลูกคราใด มันแปลบปลาบปวดไปถึงในทรวง เจ้าผีน้อยจอมชนเจ้าคนเก่ง ใช่แม่เองหาญหักไม่รักห่วง อาจเหมือนแม่ใจดําทําทั้งปวง อาจหนักหน่วงไปบ้างอย่าหมางเหมิน เพื่อถูกผิดชั่วดีวิถีเจ้า แม่จึงเฝ้าดูอยู่ไม่*งเหิน คงมีบ้างที่อาจจะขาดเกิน หวังทางเดินลูกงามด้วยความดี เพราะรักมากห่วงมากจึงหวังมาก ใช่ว่าอยากวุ่นวายให้หน่ายหนี ใช่ว่าอยากดุดันกันมากมี ใช่ว่าอยากเช้าชี้ให้รําคาญ เลิกทําตาละห้อยเหมือนน้อยจิต เจ้าลิงชนสิ้นฤทธิ์น่าสงสาร แต่ช้าแต่แห่ยายอยู่เนิ่นนาน กว่าจะยิ้มหน้าบานหยุดเง้างอน....
เอ้อละเน้อ
ดวงเดือนเอยยยยยยยยยยย
อารมณ์ศิลปิน จังเลยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย
อยากฟังเพลงชีวิตเด็กท้องนา ของ ละอองดาว สะกาวเดือน มาก จะหาฟังได้ที่เวปไหนค๊ะ อยากโหลดเก็บไว้ฟังอ่ะ