ขึ้นหัวข้ออย่างกับชื่อเพลงรักของกิ๊กสมัยใหม่แน่ะ อิอิ
ไม่มีอะไรค่ะ แค่อยากเขียน เพื่อระลึกถึงคนดีๆ
พ่อกับแม่....คือคนดีที่หนึ่ง นิรันดร
พ่อ....คือบุคคลที่โลกนี้มีเหลือน้อยเต็มที หรือเกือบจะสูญพันธุ์
พ่อ....ไม่ดื่มอัลกอฮอล์ ไม่สูบบุหรี่ ไม่เล่นการพนันทุกประเภท
พ่อ....คือตัวอย่างที่ชัดเจนของคุณงามความดี
แม่....ผู้เสียสละ และแบกภาระของคนทั้งครอบครัว
แม่....คือคนที่มีความสามารถพิเศษ คือ ตะหนี่ ขี้เหนียว ประหยัด
แต่....แม่....ไม่เคยขาดน้ำใจกับคนรอบข้าง ทั้งเพื่อนบ้านและคนพลัดถิ่น
พ่อกับแม่....รักลูกยิ่งชีวิต....แบบ...นิรันดร
**กระทู้นี้เป็นกระทู้เดิมหมายเลข 0576 ห้อง pallswiss (เผื่อใช้ในการค้นหา)**
พี่ น้อง ลุง ป้า น้า อา....จาก PallSwiss
หลากหลายความคิด
พวกเราเหมือนคนพลัดถิ่น
พวกเรา....ถ้อยทีถ้อยอาศัย
พวกเรา....ถนอมซึ่งน้ำจิตน้ำใจของกันและกัน
พวกเรา....ไม่เหมือนญาติ แต่ก็เหมือนญาติ
พวกเรา....ไม่ใช่พี่น้องญาติมิตรแท้...แต่นั่นก็เกิดได้ ณ ที่แห่งนี้
คุณผู้ชาย....ของ...แจ๋ว เองจ้า
เขา....คือคนดีที่มีน้ำใจ
เขา....ซึ่งอยู่ในประเทศที่...เงิน...คือ...ธุรกิจหลักของประเทศ
เขา....ซึ่ง วัน วัน เห็นตัวเลขของ...เงิน...มหาศาล...ในแต่ละวัน
เขา....คนที่สอนให้เรารู้จักแยกค่าของเงิน....กับ....ค่าของคน
เขา....คือคนดีที่หนึ่ง....ของชาดำ..(คนสวย)
อิอิ...ป้ารู้แล้วหล่ะว่าทำไมวันนี้อากาศดีมากแดดออกเเจ๋เลย...
เพราะบีครึ้มอกครึ้มใจนี่เอง........
เห็นด้วยทุกข้อจ้า..........................
เอทำไมต้องเน้นว่าคนสวยด้วย5555555555
ตั้งแต่คิดจะเป็นแม่ยกนี่เน้นจริงๆๆ55555555555
แต่ก็ได้ข่าวมาว่าสวยจริงๆๆ.....
แบบนี้ต้องให้รางวัลคนส่งข่าวนะ.....
เห็นด้วยสุดๆกับประโยค
สอนให้เรารู้จักแยกค่าของเงิน....กับ....ค่าของคน
เป็นความจริงที่สุด...
อะจ๊ากกกกกกกกก โดนป้าแซว
ขอครึ้มใจหน่อยนะคะป้า
ตอนนี้กำลังเจอสงครามเย็น (หรือประสาทหว่า)
ในความระทมทุกข์ ก็มีเสี้ยวของความสงบสุข นี่ นี่ เป็นไงล่ะ
จริงๆ ชาดำ(คนสวย) ไม่ได้ตั้งใจเน้นนะคะ
ก็ใครๆ ก็เขียนแบบนี้นะคะป้า อิอิ
สวยด้วย ใจดีด้วย อ้อนเจ๊าะด้วย นี่แน่ะ
(https://www.pallswiss.com/images/old_board/105314-233514-17-20040728154735.gif)
ก็ถึงว่าสินะ เมื่อเช้าที่โทรคุยกันเสียงอ่อนเสียงหวาน แถมบอก สบายใจสบายอารมณ์ ที่แทนก็กำลังอยู่ในช่วงอารมณ์คิดถึงคนข้างๆที่ทำให้น้องเรา กลายเป็น " ยัยอ้อนเจ๊าะ " สวยอย่างเดียวไม่พอ ยังขี้อ้อนอีกนะสาวน้อยคนนี้
(https://www.pallswiss.com/images/old_board/105315-073840-665_ecard.jpg)
ฉันอยู่ที่นี้มาก็นาน ถึงไม่นานมากเหมือนหลายๆคน แต่ฉันก็ได้เรียนรู้ชีวิต ได้เรียนรู้จิตใจคน ที่ยากแท้หยั่งถึง ได้รู้ความหมายของคำว่า เพื่อน จริงๆ ประสบการณ์หล่อหลอมให้ฉันแข็งเกร่ง ได้เวลาช่วยเยียวบาดแผลที่สาหัสในใจฉัน ก่อนที่ฉันจะเจอกับมรสุมชีวิตครอบครัว ฉันมองโลกในแง่ดี ใสซื่อ ฉันมีความเชื่อมั่น ภาคภูมิใจ มีความหวัง ความฝัน มีวัตถุที่ทำให้มีผู้คนคบหามากมาย ที่ฉันหลงคิดว่าคือเพื่อน แต่เมื่อชีวิตถึงจุดหักเห มันเปลี่ยนฉันให้กลายเป็นคนหล่ะคน เก็บตัว หวาดกลัวจิตใจคนที่จะมาเล่ห์ไหนเหลี่ยมไหน สายตาที่มองฉัน เสียงซุบซิบ นินทา ใบหน้าที่เมินหนี หรือถ้อยคำที่เหมือน ฝามือหนักๆมากระทบหน้าอย่างแรง เมื่อฉันเอยขอความช่วยเหลือจากคนที่ฉันเคยหยิบยื่นน้ำใจ ความเชื่อมั่นภาคภูมิใจหายสิ้น ถึงแม้ยังคงมีมิตรแท้อีกสามที่คงเหมือนเดิมกับฉันทุกอย่าง แต่ฉันไม่อยากให้เค้าต้องมากังวลใจ หรือต้องลำบากที่จะมาคอยช่วยเหลือ ปลอบใจ หรือรู้สึกสงสาร ฉันเกลียดคำคำนี้มาก ไม่อยากให้ใครมาเวทนาฉัน ฉันปิดกั้นตัวเองในโลกแคบๆสี่เหลี่ยมตัดขาดโลกภายนอก ก้มหน้ามองเท้าตัวเองที่ก้าวเดินไปตามถนน ความรู้สึกมันเหน็บหนาว สิ้นหวัง หวาดกลัว ทุกสิ่งรอบตัวเป็นสีเทาไปหมดในสายตาฉัน แต่ด้วยมีคำพูด และประโยค จากคนสี่คน ที่ดึงสติ ดึงชีวิตฉันกลับมา ฉันเคยตัดสินชีวิตตัวเองอย่างคนสิ้นหวัง แต่เพราะเสียงเรียก ใสๆ กับมือน้อยๆ และหยดน้ำตาที่รวงลงมา สัมผัส ร่างกายฉัน ผ่านเข้าโสตประสาททุกส่วนให้ฉันต้องฟื้นกลับมา " แม่ตื่นสิ " ทั้งทีอยากละทิ้งทุกอย่างไว้ข้างหลัง อยากยอมแพ้ทุกสิ่งอย่างคนขี้ขลาด แต่ฉันก็ต้องกลับมา เพื่อนโอบกอด ปกป้องคุ้มครอง สามชีวิตน้อยๆ ที่ฉันมีส่วนร่วมสร้างให้เค้ากำเนิดมา. @@ ลูกทำอะไรผิดเลวร้าย จนไม่น่าอภัยหรือป่าว ลูกทำสิ่งเลวทรามที่สังคมประนามเหยียดหยามผิดศีลธรรมจรรยาที่น่าอับอายจนไม่กล้าสู้หน้าใครไหม ถ้าไม่ได้ทำสิ่งเหล่านั้น แล้วทำไมลูกต้องก้มหน้ามองดิน เงยหน้าขึ้นมองฟ้าสิ สนใจอะไรกับคำพูดคน สนใจทำไมกับสายตาคน เราห้ามปากใคร ห้ามสายตาใคร ความคิดใคร ไม่ได้ เรารู้อยู่แกใจว่าอะไรคืออะไร คนเหล่านั้นให้ลูกกินหรือป่าว ลูกได้สู้แล้วหรือ แล้วรู้ได้ไงว่า ตัวเองจะแพ้ ชีวิตคนเรามีทุกรสชาติ หนทางที่เดินมันขรุขระ มีอุปสรรคมาทดสอบให้เราฝ่าฟัน แม่ให้ลูกเกิดให้ชีวิต แต่คนที่จะใช้ที่จะเลือกทางเดินคือ ตัวลูกเอง .
ขอกราบแทบเท้า แม่ของลูกคนนี้ที่เคยอ่อนแอ อยากจะบอกแม่ว่า ขอบคุณแม่ที่หล่อหลอมลูก ปลูกฝังลูก ให้รู้ได้เข้มแข็ง ยืนหยัดอยู่ได้ทุกวันนี้ *** ถึงหนูเป็นลูกที่อาจแย่ แต่จะขอเป็นแม่ที่ดี ***
ขอบคุณ สำหรับมิตรภาพที่เธอมีให้ฉัน .....ขอบคุณ ที่เธอไม่มองแค่ภายนอกของฉัน แต่...กลับมองเข้าไปข้างในหัวใจที่มันปิดกั้น.... ขอบคุณ ที่เธอให้เกรียติคบหา...ขอบคุณ ที่เธอเคารพในความคิดของฉัน ..ขอบคุณอีกครั้ง ที่เธอทำให้ฉันรู้สึกว่า เงิน วัตถุภายนอก...ไม่มีความหมาย ด้อยค่ากว่า ความเป็นเพื่อน.....
อ่านจบแล้วได้รับความรู้สึกมากเลย
ความรู้สึกที่ระบายออกมาจากก้นลึกของหัวใจ
อ่านแล้วชอบ และซึ้งมากๆเลยค่ะ
ว่าจะแอบอ่านไปเรื่อยๆ แต่ก็อดแสดงความคิดไม่ได้
ว่างๆขออนุญาติ เข้ามาคุยบ้างได้มั๊ยคะ
ฮั่นแน่คุณเล็ก....แอบอ่านได้ไงคะเนี่ย
ออกมาซะดีๆ
อย่าแอบซิ่คะ เข้ามาคุยกันดีกว่า
ถ้าทุกคนแอบอ่าน ชาดำก็จะแอบเหมือนคนอื่นบ้างนะ
ไม่ต้องขอนุญาติเลยค่ะ บ้านนี้เป็นของทุกคนค่ะ
พ่อและแม่เป็นพ่อพระแม่พระของลูก ยอมอดเที่ยวอดใช้แบบลุงป้าน้าอา เพื่อให้ลูกๆได้มีการศึกษาได้มีปัญญาเป็นที่พึ่งของตนเอง พวกเราเคยรู้สึกนึกน้อยใจว่าทำไมไม่ได้มีของสวยๆงามๆใช้แบบลูกพี่ลูกน้องของเรา เราเริ่มมาเข้าใจก็เมื่อเราเติบโตมีครอบครัวของเราเองแล้ว พ่อแม่มีลูกมากหลายคน แต่ไม่เคยลืมที่จะโอบอ้อมอารีเผื่อแผ่คนรอบข้างที่เค้ามีความขัดสน เราเคยฉงนกันเองว่าทำไมพ่อไปช่วยคนอื่นเช่นตอนเปิดเทอม แล้วพวกเรากลับต้องใช้ของใช้จากพี่ลงมาถึงน้องแทนที่จะได้ซื้อของใหม่ใช้เหมือนเพื่อนๆ พ่อและแม่สอนให้เรารู้จักมีความพอใจในสิ่งที่มีอยู่และเข้าใจในความสุขว่าไม่ได้มาจากวัสดุสิ่งของ แต่อยู่ที่การให้ไม่ใช่รับแต่อย่างเดียว พ่อและแม่เช็ดน้ำตาให้อภัยและปลอบโยนเมื่อลูกๆมีทุกข์ผิดหวังหรือผิดพลาด พ่อและแม่จะคิดถึงลูกก่อนที่จะคิดถึงตนเอง ลูกขอเกิดมาเป็นลูกของพ่อแม่อีกถ้าเป็นไปได้
พ่อและแม่เป็นคนดูแลและชี้ทางให้ลูกๆเดิน....ตั้งแต่จําความได้พ่อติดการพนันจนโงหัวไม่ขึ้นส่วนแม่ก็ติดการพนันเหมือนกันกับพ่อ ทุกๆเย็นหลังเลิกจากทํางานพ่อก็จะขับรถไปรับแม่และตระเวนขับรถไปเล่นการพนันทั่วทุกสารทิศที่มีคนเค้าเล่นกันส่วนเราพี่สาวและน้องสาวก็จะอยู่กันตามประสาลูกชึ่งพ่อแม่ไม่อยู่ดูแล (ดีหน่อยบ้านอยู่ติดกับบ้านป้าน้าอาพวกเราเลยไม่กลัว)เวลาพ่อและแม่จะไปเล่นพนันพ่อและแม่จะไปชื้ออาหารมาตุนไว้ให้เยอะมากและสั่งพี่สาวให้ดูแลและทําอาหารให้น้องๆกิน....และถ้ามีใครมาหาพ่อแม่พวกเราก็จะบอกคนมาหาว่าพ่อกับแม่ไม่อยู่ไปจับงูใหญ่ วันใหนเล่นได้เยอะก็ชื้อกับข้าวตุนไว้เยอะวันใหนเล่นได้น้อยก็ชื้อกับข้าวน้อยวันใหนเสียก็จะมีการขนของในบ้านไปจํานํา แต่ดีหน่อยถึงจะติดการพนันยังไงพ่อกับแม่ก็ไม่เคยให้ลูกๆอด ชื้อแต่ของกินดีๆมาให้ลูกกินและรักลูกทุกคนมาก และข้อดีอีกข้อย่างหนึ่งของพ่อและแม่คือไม่เคยทะเลาะกันให้ลูกๆเห็น ไม่ว่าจะเล่นได้หรือเสีย อ้อ...ลืมบอกไปพ่อเราทํางานเป็นกุ๊กอยู่โรงแรมแห่งหนึ่งในอุบล ส่วนแม่ก็เป็นช่างเสริมสวย จริงๆแล้วชีวิตครอบครัวเราถึงพ่อและแม่จะติดการพนันแต่ว่าพวกเราลูกๆทุกคนก็มีความสุขและประสปความสําเร็จในหน้าที่การงานกันทุกคน...โดยที่ลูกๆทุกคนไม่เอาอย่างพ่อแม่เลยคือการพนันและลูกๆเกลียดการพนันกันทุกคนเลย อ่านแล้วอย่าหาว่ามิโกะประจานพ่อกับแม่นะคะ เพียงแค่เล่าสู่กันฟังถึงพ่อและแม่ของมิโกะอีกด้านหนึ่งที่ไม่เหมือนพ่อแม่ของคนอื่นจะเหมือนอยู่อย่างหนึ่งคือพ่อและแม่รักลูกๆทุกคนมาก+
สวัสดีจ๊ะเล็ก
เข้ามาคุยกันได้เลย
บ้านหลังคาแดง...เป็นของทุกๆคนอยู่แล้ว....
ทุกคนที่นี่..คุยสนุกๆกันอยู่แล้ว...และจริงใจกันทุกคน..
อย่าแอบอ่านเลยจ๊ะ...เข้ามาแจมกันได้เลย..
อิอิ....ดีใจมากที่แอบตัวลีบเดินเข้ามา...
นี่ถ้าไม่มีคนดึง...ก็ไม่รู้นะว่าแอบอ่านอยู่55555
สวัสดีค่ะคุณตุ้ม
สวัสดีจ๊ะมิโกะ
อ่านแล้วได้เห็นภาพหลายๆอย่าง
พูดได้คำเดียวว่า..ซึ้งใจมากกับความรักของพ่อแม่...
และเราก็รู้จากการเป็นแม่ของเราเอง
(https://www.pallswiss.com/images/old_board/105320-172350-2.jpg)
ขอขอบคุณ ในการต้อนรับที่อบอุ่นค่ะ
เล็กอยู่เยอรมันใกล้ๆนี่เอง อยู่มาได้12ปีแล้ว คิดถึงเมืองไทยมากขึ้นทุกวัน
ขอโทษที่เข้ามาช้าไปค่ะ เพราะขึ้นเวรบ่าย บ่อยเลยเข้าไม่ค่อยสะดวก กลับบ้านค่ำ ลูกสาวนอนแล้ว เลยเข้ามาไม่สะดวก เพราะคอมของลูก
แค่เข้ามานิดเดียวก็ได้สัมผัสกับความอบอุ่น ความจริงใจแล้วค่ะ
สวัสดีค่ะคุณเล็ก ยินดีที่ได้รู้จักค่ะ
อยู่ไกลบ้านไกลครอบครัว ความโหยหามันก็เกาะกินใจค่ะ
บางทีแค่มีใครที่รักและเข้าใจได้พูดคุย หรือแม้แค่อยู่ใกล้ๆ
ก็เป็นน้ำหล่อเลี้ยงใจ เพิ่มความหมายให้ชีวิตได้ค่ะ
ถ้ามีเวลาก็เข้ามาคุยกันนะคะ เอาลูกๆ มาสวัสดีคุณยาย คุณน้าด้วยค่ะ
(https://www.pallswiss.com/images/old_board/105321-221706-2.jpg)
ยิ่งมีเพื่อนคุยถูกใจ ยิ่งเป็นกำลังใจให้ทนค่ะ
กลัวเล็กจะเป็นคุณยายเองด้วยค่ะ เพราะอายุ37เข้าไปแล้ว ลูกสาว อายุ12 โตกว่าเราแล้วค่ะ เวลาลูกเดินสวน ต้องหัดหลบ หรือไม่ก็ต้องส่งเสียง ไม่งั้นลูกไมเห็นเราล้มหัวแตกแน่
(พูดเกินไปหน่อยค่ะ)
สวัสดีจ๊ะบี
เป็นอย่างไรบ้างจ๊ะเข้ามาวิ่งเล่นได้แล้วเหรอเป็นห่วงมาก
เห็นด้วยกับคำพูดของบีจ๊ะ
สวัสดีจ๊ะเล็ก
ดีใจที่แวะเข้ามาคุยกัน...ถ้าเล็กเหงาหรืออยากคุยอะไร
เข้ามาคุยกันได้เลย.ที่นี่เราคุยกันไม่เลือกจ๊ะมีสาระบ้าง.
ไม่มีสาระบ้าง.มาแบ่งปันความเหงากัน.
หลานโตขึ้นมากชื่ออะไรจ๊ะ?เอาหลานมาคุยอวดกันก็ได้นะ
ที่นี่มีแม่หลายคนเป็นสาวสวยอายุพอๆกับเล็ก.
จะแก่อ่อนกว่ากันไม่กี่ปี.
สวัสดีพี่ pall น้องblacktea คุณmiko คุณตุ้ม คุณนิด และเพื่อนๆค่ะ
เล็กชอบเข้ามาอ่านเพราะชอบสาระ และประทัยใจ ในความเป็นเพื่อนกันอย่างแน่นแฟ้นของห้องนี้ แถมความสามารถในการเขียนที่น่ายกย่อง อีก
เล็กเป็นพยาบาลอยู่ ที่เยอรมันค่ะ อยู่มานานแล้ว คนรู้จักมากมาย แต่ เพื่อนที่คุยกันรู้เรื่องน่ะ มีน้อยมากๆ แต่ดีที่เรามีงานล้นตัวเลยไม่ค่อยมีเวลาเหงากับเค้าเท่าไร เล็กได้รู้จักบ้านนี้เนื่องจากพี่สาว หรือ แม่พลัดถิ่น หรือพี่ใหญ่จากบ้านพยาบาลพลัดถิ่น http://payaban-pladthin.pantown.com/ ได้แนะนำให้ พอเข้ามาแว็ปดูก็ติดใจ โดยเฉพาะงานเขียนที่มีศิลป์ของเพื่อนๆ
ตัวเองเขียนไม่เก่ง แต่ชอบอ่านค่ะ
ส่วนลูกสาว น้องหงส์(จริงๆแล้วเป็นหลาน) เพิ่งตามมาอยู่เยอรมันได้เข้าปีที่2 อยู่ Gymnasium ชั้นป. 5 เรียนดี ไม่น่าห่วงค่ะ เพราะเค้าชอบอ่าน เราเลยไม่ต้องเคี่ยวเข็น กลัวอยู่อย่างเดียวว่าเค้าจะเอานิสัยเด็กวัยรุ่นฝรั่งมาใช้ ต้องใช้จิตวิทยาเป็นอย่างมาก เพราะกลัวเค้าอึดอัด
ชิวิตเล็กนี่ค่อนข้างสงบค่ะ ไม่ค่อยมีปัญหาเท่าไร มีอยู่อย่างเดียว อยากกลับไปอยู่เมืองไทยถ้าลูกโต นี่คือความฝัน
มีใครคิดเหมือนเล็กบ้างคะนี่
(https://www.pallswiss.com/images/old_board/105323-000643-wl101.jpg)
สวัสดีค่ะพี่เล็ก...ขอเรียกพี่นะคะ
ชาดำอายุ 30 อยู่ซูริคค่ะ
ยังไม่ได้แต่งงาน อยู่กันมันไปเรื่อยๆ นี่แหละดี
ถือเป็นการดูใจกันดัวย เห็นกระทู้เรื่องหย่า เรื่องปัญหาครอบครัว
แล้วยอมรับว่ายิ่งทำให้กลัวมากค่ะ
แต่อะไรจะเกิดเราก็ต้องยอมรับน่ะนะคะ
ไม่มีใคร หรืออะไรสมบูรณ์เพียบพร้อมหรอกค่ะ
ชาดำก็เขียนไม่เก่งค่ะ บางทีก็เบื่อตัวเองเหมือนกัน
ยิ่งเขียนยิ่งแย่ จนบางครั้งไม่อยากจะเข้ามาออกความเห็นอะไร
แต่ที่นี่ก็อย่างทีพี่เล็กว่าค่ะ ว่าทุกคนรักใคร่ และถนอมน้ำจิตน้ำใจกันและกัน
ไม่มีอะไรกระทบกระแทกกัน
พี่เล็กอยู่เมืองอะไรคะ ทางเหนือหรือทางใต้ของเยอรมัน
ซัมเมอร์นี้จะไปเยี่ยมเพื่อนหรืออีกทีก็คือลูกค้าที่ ดอร์ทมุน
กะว่าจะขับรถไปกันค่ะ ไม่รู้จะทนนั่งรถเล็กๆไกลๆไหวหรือเปล่า
ถ้าเป็นเส้นทางที่ผ่านจะได้แวะสวัสดีค่ะ
ชาดำกับแฟนก็กะจะไปอยู่เมืองไทยค่ะ แต่คงไปๆ มาๆ
แต่นั่นคงอีกนานมากๆค่ะ แฟนกะจะเกษียนตังเองตอนอายุ 55 ปี
แล้วเราก็จะอยู่เมืองไทยบ้าง กลับมาอยู่สวิสบ้าง
(ไม่รู้ว่าเขาเองจะทนอยู่เฉยๆ ได้หรือเปล่าหรอกนะคะ)
เรื่องลูกเลยยังไม่ได้คิดค่ะ กลัวว่าจะลำบากถ้าเราจะเดินทางท่องเที่ยว
ถ้ามาสวิสก็แวะมาเยี่ยมเยียนชาดำได้นะคะ ยินดีต้อนรับค่ะ
ชาดำ(คนสวย) อะไรกันยังไม่ทันจะเริ่มออกวิ่งแข่งพูดเรื่องถึงหลักชัยแล้ว อายุแค่เลข 3 ต้องวิ่งต่อไปอีกเท่าตัวจ้าถึงจะถึงหลักชัย วิ่งไปก่อนอย่าเพิ่งหยุด วิวก็สวยต้นไม้ข้างทางก็งาม มีที่พักดีๆริมทางด้วย
ป้าตุ้มจ๋า....
หนูก็ว่าไปงั้นแหละป้า
ที่จริงแล้ว ยังภิรมย์กับสวิสเซอร์แลนด์มากๆ ค่ะ
และคนข้างๆ ก็น่ารักซะไม่มีค่ะป้า
ไม่งั้นไม่ไปๆมาๆ อยู่ตั้งจะ 3 ปีแล้วค่ะป้า
หนูจะยังทั้งวิ่ง ทั้งพักทักทายดอกไม้และแสงแดดอยู่อย่างงี้ค่ะ
ขอบคุณป้ามากๆ ค่ะ ที่เป็นกำลังใจและแรงเชียร์
(น้าน พูดเหมือนก๊อต จักรพัน ตอนร้องเพลงเลย อิอิ)
หวัดดีน่ะค่ะทุก ๆ คน นานมากแล้วที่เขมรน้อยไม่ได้แวะ เพราะอะไรหลาย ๆ อย่าง พอแวะมาเห็นกระทู้นี้ ถูกใจมากค่ะ เขมรน้อยขอให้กำลังใจคุณนิดค่ะ เขมรน้อยเพิ่งกลับจากเมืองไทยด้วยความรู้สึกที่ผิดหวัง และสมหวัง ผิดหวังซะมากกว่า เขมรน้อยไปเมืองไทยคราวนี้จุดประสงค์หลักคือเคลียร์ปัญหาภายในครอบครัว เคลียร์เสร็จก็เจอปัญหาของตัวเอง เราเลิกกับสามีแต่ยังรักกันเหมือนพี่น้อง เพราะเราไม่เคยเกลียดกัน แต่มีเหตุผลที่เราอยู่ด้วยกันไม่ได้เท่านั้น แต่พี่น้องบางคนไม่เข้าใจเราหาว่าเราเลว ทิ้งสามี และลูก แม่สามีเราจะอธิบายอย่างไรก็ไม่มีใครฟัง เหยียบเราจมดิน พอเราไม่ได้อยู่ดูแลแม่ ก็เปลี่ยนจากหน้ามือเป็นหลัง,,, (เพราะเราต้องย้ายมาอยู่สวิส และคนที่อยู่กับแม่ ก็มีแต่ทำให้แม่ร้อนหูร้อนใจ ไม่เหมือนตอนที่เราอยู่) พูดง่าย ๆ ไม่มีคนจ่ายเงินแทนเขา เพราะเราอยู่เขาไม่เคยต้องเสียค่าโน่นค่านี่ เราก็ส่งให้จากที่นี่ แต่เฉพาะที่เราส่งได้ เพราะไม่เคยมีใครช่วยเรามาเป็นสิบปีแล้ว (ทั้งที่พวกเขา มีสามีที่รวยกว่าเรา และพวกเขาก็ไม่ต้องทำงานกันด้วย ถึงบางคนทำก็มีแฟนส่งเสียเลี้ยงดูทุกอย่าง) เราเจ็บปวดมากกับเรื่องนี้ แต่ไม่เล่าให้ใครฟัง มีพ่อของลูกเท่านั้นที่เข้าใจเรา และรู้เต็มอกว่าพี่น้องเราเป็นอย่างไร เพราะเขาส่งเสียเลี้ยงดูทุกคนมาก็ว่าได้ ตั้งแต่พ่อแม่ พี่ๆ น้อง ๆ หลาน ๆ แทบทุกคนที่เขาเอาไปทิ้งให้แม่เลี้ยง เรารับหมด อย่างว่านะ สาวไส้ให้กากิน แต่มันหมดความอดทนในบางครั้งค่ะ ก็เลยมาขอระบายหน่อย คิดถึงทุกคน ยายแจง ยายเกตุ หนูคารีน่า ป้าพอล พี่ยาหยี และอีกหลาย ๆ คนที่ไม่ได้เอ่ยชื่อค่ะ แล้วจะแวะมาค่ะ
สวัสดีจ๊ะเขมรน้อย
ถึงว่าป้าก็ยังคิดเลยว่าเขมรน้อยหายหน้าไป
ดีใจที่กลับมาถึงที่นี่โดยปลอดภัย
เขมรน้อยจ๊ะถ้าอยากเข้ามาระบาย
หรืออยากคุยอะไร...เข้ามาเขียนได้เลยจ๊ะ
ประสบการณ์ที่เขมรน้อยได้รับ...น่าสนใจมากนะ
ถ้าเขมรน้อยว่าง...ก็เข้ามาบอกเล่า..เพื่อคนอื่นจะได้ความรู้
และเอามาเป็นข้อคิดเพื่อเป็นเเนวทางป้องกัน
หรือแก้ไขปัญหา...ป้าว่าจะดีไม่น้อยเลย....
สวัสดีจ๊ะเล็ก
อิอิวันนี้เป็นสาวแล้ว...มีคนเรียกว่าพี่5555555555
ดีใจที่เล็กเข้ามาคุยกันหลังจากที่แอบหลังเสาอยู่นานแล้ว
ชื่อหลานสาวน่ารักมากเลยน้องหงส์
เล็กคงพูดภาษาเก่งมากแล้วซีจ๊ะ...
งานพยาบาลที่เยอรมันเป็นอย่างไรบ้าง...
ป้าเห็นคนที่โน่นเข้ามาทำงานที่นี่..เต็มไปหมด...
อืมเรื่องกลับไปอยู่เมืองไทย..ป้าคิดว่าแทบทุกคนอยากกลับ
ไปอยู่บ้านเรา..ป้าคิดว่าตัวป้าเองคงอยู่ที่นี่...เพราะเคยชินกับ
ชีวิตที่นี่เเล้ว...
ขอโทษมากๆเลยค่ะ ที่หายไป
พี่pall หรือคุณป้าดีคะ ไม่อยากเรียกให้แก่เกินไป
ขึ้นเวรดึกมา2วันเหนื่อยมากๆเลยค่ะ เล็กอยู่แผนกICU ถ้ารับคนไข้ทีก็หมดหวังว่าจะได้นั่งพัก ถ้าเงียบก็เงียบมากๆ อุตส่าห์ขนหนังสือไปอ่าน ไม่ได้อ่านสักนิดเลย... แต่ก็ยังดีค่ะที่มีงานทำ เด็กพยาบาลเยอรมันรุ่นใหม่ หางานยากแล้วค่ะ
ทุกโรงพยาบาลพยายามใช้มาตรการประหยัดคน เล็กโชคดีที่เป็นพยาบาลรุ่นเก่าของโรงพยาบาลแล้ว ยังได้สัญญาจ้างถาวร จะหนีไปทำงานที่สวิสกับพี่pall เพราะเห็นเค้าว่าที่นั่นเงินเดือนสูง แต่ก็เสียดายสัญญางานที่มี (พูดเล่นค่ะ จะไปตอนนี้ก็แก่เกินแล้ว ไม่อยากมาเริ่มต้นปรับตัวใหม่) สมัยนี้มีแต่สัญญาปี หรือ 2ปีท่านั้นแล้วค่ะ สรุปแล้ว อย่าบ่นไปเลย พอใจในสิ่งที่มีดีกว่าค่ะ
เรื่องภาษา ไม่อยากบอกว่าเก่ง แต่ไม่มีปัญหา พอตามเหตุการณ์บ้านเมืองเค้าได้ทัน และคิดว่าถ้าอยู่คนเดียวที่นี่ก็อยู่ได้ค่ะ เล็กยังถือสัญชาติไทยอยู่ค่ะ เพราะความหวังว่าจะกลับไปใช้ชีวิตบั้นปลายที่นั่น แต่อย่างว่าแหละ บางที่กลับบ้านเมืองไทย ดันคิดถึงชีวิตที่เยอรมันอีก อยู่ไปอีก 10ปี อาจคิดอย่างพี่pall ก็ได้
ลืม สวัสดีเพื่อนทุกท่านนะคะ
ชอบกระทู้นี้เหมือนคุณเขมรน้อยเลยค่ะ คุณนิด คุณmiko และคุณตุ้มเขียนได้กินใจเหลือเกิน
น่าเห็นใจคุณเขมรน้อยมากๆ ชีวิตคุณเขมรน้อยเหมือนชีวิตเพื่อนคนไทยที่นี่คนนึงเลยค่ะ เค้ามานั่งเสียใจเสียน้ำตาเพราะ พี่น้องสายเลือดเดียวกันเป็นเหตุ หากเป็นคนนอกคงแค่ระบายความโกรธ แล้วก็หาย แต่ตอนนี้ก็เริ่มทำใจได้แล้ว เพราะเค้าคิดถึงกงกรรมกงเกวียนค่ะ (เขียนถูกมั๊ยคะเนี่ย)
ดีใจที่น้องชาดำ นึกถึงพี่ อุตส่าห์จะแวะมาเยี่ยม จริงๆแล้วพี่อยู่ ไม่ไกลจากดอร์ทมุนเท่าไร ประมาณ130 ก.ม. ไปทางตะวันตกค่ะ เมือง Bad Driburgใกล้ๆ Paderborn , Autobarn 44 ถ้าได้เจอกันพี่จะดีใจมาก ว่าแต่น้องจะมาเมื่อไรเท่านั้นเองพี่จะได้อยูบ้านจ้ะ
อีกอย่างช่วงปิดเทอร์มปีนี้ 11กค.ถึง15 สค.พี่ตั้งใจจะกลับเมืองไทย ไม่รู้ตรงกับช่วงที่น้องจะมารึปล่าวจ๊ะ
ยังไงก็แล้วแต่พี่หวังว่า เราคงมีโอกาสได้เจอกันซักวันนึงจ้ะ
อากาสช่วงนี้กำลังแปรปรวน คนไม่สบายเยอะมาก รักษาสุขภาพกันด้วยนะคะ เป็นห่วงค่ะ
สวัสดีจ๊ะเล็ก
พี่(ถือโอกาสเรียกแทนตัวเอง)ดีใจที่เล็กได้ทำงานตามที่ตัวเองชอบ
และภาคภูมิใจกับการต่อสู้..ดำรงค์ชีวิตต่างแดนอย่างมีคุณค่าของเล็ก
คนเรานะเล็กไม่ว่าจะอยู่ที่ไหน..ถ้าใจมีสุขก็มีค่าเท่ากัน
ไม่ว่าจะอยู่ที่นี่หรืออยู่ที่เมืองไทยบ้านเรา...
พี่เองยอมรับว่าชอบชีวิตที่เงียบๆสงบไม่วุ่นวาย
และชอบความเป็นส่วนตัวมากที่สุด
พี่ชอบที่เล็กบอก...พี่เองก็พอใจในสิ่งที่มีอยู่เหมือนกัน
อิอิ อารมณ์ศิลปิน กันหมดบ้านแล้วค่ะเนี้ย..หุหุ
แต่คุยกันแนวนี้ บ้าง ก็ ดีนะคะ คุยกันเหมือนภาษาดอกไม้รึ๋ย
แล้วเพิ่งจะเห็นพี่เขมร น้อยค่ะ พี่เขมรน้อย กลับมาแล้วใช่มั้ยคะ??
เดี๋ยวโทรหานะจ๊ะ คิดถึงมาก เหมือนกัน ตั้งแต่วันที่เจอกัน แจงมานึกว่า ไม่น่า นัดเจอกันที่ เจเจมาร์ทรึ๋ย ร้อน ก็ร้อน เหนื่อย ก็เหนื่อย หิ้วของพะรุงพะรังอีก
แบบนี้ ต้องขอแก้ตัว ซักวันนะคะ ได้เลี้ยงข้าวพี่ซักครั้ง นะจ๊ะ
ถ้ามีโอกาสจะไปเลี้ยง ถึง ซูริค เออ??
รึถ้าพี่เขมรน้อยแวะมาทางเบิร์นได้ ก็ดีเหมือนกันจ๊ะ
เดี๋ยวโทรไปหานะจ๊ะ คิดถุ๊ง คิดถุง
///
ขอโทษ ที่นอกเรื่องนิดหน่อยนะจ๊ะ พี่ชาดำคนสวยคะ..
โหล ๆ ๆ ยังอยู่กันป่าว ฮ่วยอีนางแจง หายหน่าหายตาไปคือกันเดอ นาง เดอ ฮุฮุ เอื้อยสิไปเบิร์น ประมาณ ๒๘, ๒๙ เมษานี้ล่ะเด้อ นาง เจอกันน่ะน้อง แล้วพี่จะรอ เขมรน้อยมีเวลาว่างเมื่อไหร่จะ มาแชร์ประสบการณ์ ทั้งที่ดีและที่ไม่ดีกับพี่ ๆ น้อง ๆ ที่น่ารักในนี้ทุกคนค่ะ คิดถึงทุกคนมากค่ะ