ป้าค่ะจริงเหรอที่ลูกชายหนู เควินนะค่ะถือพาสไทยด้วยและต้องไปทหารที่เมืองไทยด้วยอะค่ะ อยากทราบมากๆเลย น้องฝ่านถึงเกณท์ทหารยังค่ะป้าและต้องไปทหารที่เมืองไทยจริงเปล่า? เห็นเพื่อนๆหนูเค้าบอกเค้าไม่ขอสัญชาติไทยให้ลูกเพราะไม่อยากให้ลูกไปทหารที่เมืองไทยนะค่ะ
หรือใครพอทราบช่วยเล่าให้ฟังหน่อยก็ได้ค่ะ ขอบคุณล่วงหน้าค่ะ
คิดถึงเพื่อนๆทุกๆคนค่ะ
**กระทู้นี้เป็นกระทู้เดิมหมายเลข 0556 ห้อง pallswiss (เผื่อใช้ในการค้นหา)**
หวัดดีคะพี่ยาหยี สบายดีคะ ไม่เห็นเข้ามาหลายวัน
พักนี้บ้านป้าเงียบผิดปกติ ไม่มีใครอยู่แถวนี้ซักเท่าไหร่
ป้าก็ไม่รู้มัวแต่นับเพชรอยู่หรือเปล่าไม่รู้ ลืมลูกบ้านซะแล้วมั้ง
เอาไว้คนอื่นมาตอบนะคะ ป้าตุ้มอาจจะรู้ เดี๋ยวป้ามาค่ะ
หวัดดีค่ะชาดำ คิดถึงค่ะ แต่พักนี้พี่ไม่ค่อยได้เข้ามา
ลูกๆเป็นหวัด ก็เลยมาติดพ่อบ้านติดแม่สรุปงอมกันทั้งครอบครัว
ตอนนี้ค่อยยังชั่วบ้างแล้ว ชาดำสบายดีไหมค่ะ?
สวัสดีค่ะ ยาหยี น้องชายของป้า 3 คนจากเมืองไทยมาตั้งแต่อายุน้อยๆ เวลานี้อายุเกิน 30 กันแล้วทั้งนั้น สัมมะโนครัวก็ยังอยุ่เมืองไทย เวลาหมายทหารมาทางบ้านก็ไปแจ้งว่าอยู่ต่างประเทศ ถ้าลูกชายยาหยีไม่มีสัมมะโนครัวที่เมืองไทยก็ไปลงทะเบียนที่สถาณฑูตว่าเป็นคนไทยอยู่ในต่างประเทศเหมือนตัวของยาหยีเอง นอกจากเค้าคิดจะกลับไปอยู่เมืองไทยถาวรก่อนอายุ 40 ปีก็ต้องไปรายงานตัวเรื่องทหารที่เมืองไทยก็จะต้องไปเป็นทหาร ยาหยีไปถามรายละเอียดที่สถาณฑูตด้วยตนเองเวลาไปทำธุระที่นั่นอย่าไปฟังจากผู้ที่ไม่ใช่เจ้าหน้าที่
สวัสดีค่ะ ยาหยี น้องชายของป้า 3 คนจากเมืองไทยมาตั้งแต่อายุน้อยๆ เวลานี้อายุเกิน 30 กันแล้วทั้งนั้น สัมมะโนครัวก็ยังอยุ่เมืองไทย เวลาหมายทหารมาทางบ้านก็ไปแจ้งว่าอยู่ต่างประเทศ ถ้าลูกชายยาหยีไม่มีสัมมะโนครัวที่เมืองไทยก็ไปลงทะเบียนที่สถาณฑูตว่าเป็นคนไทยอยู่ในต่างประเทศเหมือนตัวของยาหยีเอง นอกจากเค้าคิดจะกลับไปอยู่เมืองไทยถาวรก่อนอายุ 40 ปีก็ต้องไปรายงานตัวเรื่องทหารที่เมืองไทยก็จะต้องไปเป็นทหาร ยาหยีไปถามรายละเอียดที่สถาณฑูตด้วยตนเองเวลาไปทำธุระที่นั่นอย่าไปฟังจากผู้ที่ไม่ใช่เจ้าหน้าที่
ขอนุยาดตอบพี่ยาหยีก่อนนะคะ สบายดีแล้วค่ะพี่ แต่ก่อนหน้านี้ก็เปื่อยเกือบเดี้ยงเหมือนกันค่ะ
ป้าตุ้มคะ จ๊ะเอ๋ป้าอีกรอบที่นี่ค่ะ
สวัสดีจ๊ะบี
สวัสดีจ๊ะคุณตุ้ม
สวัสดีจ๊ะยาหยี
สวัสดีจ๊ะทุกๆคน
ต้องขอโทษด้วยที่หายหน้าหายตาไปนานเพราะเดี้ยงสุดขีด
ตอนนี้เพิ่งจะฟื้นมาจับคอมได้.
ยิ่งจ๊าบน้อยลงไปทุกวันพวกสัมพันธมิตรทั้งหลายก็เริ่มพากันมาเยี่ยม
เยือนตามๆกัน.
ระวังกันให้มากๆนะจ๊ะช่วงนี้คนป่วยกันเยอะป่วยเป็นGrippe
กันมาก.ยิ่งอากาศหนาวจัดๆข้างนอกพอเข้ามาในบ้าน
อากาศอบอุ่นถ้าไม่เเข็งเรงพอจะทำให้ล้มป่วยได้ง่าย.
เมื่อ 3อาทิตย์ที่แล้วออกไปเดินหิมะกับลุง.และไปเยี่ยมคนชาวนา
และเขาป่วยเป็นGrippeเลยติดเชื้อเขามา.คงเป็นเพราะ
สุขภาพตัวเองไม่แข็งเเรงช่วงนั้น.เลยทำให้ป่วยไป.
อากาศปีนี้หนาวสุดๆ.ป้ายังจำได้เมื่อ10กว่าปีที่แล้วหนาวแบบนี้.
รู้สึกว่าจะลบร่วม16องศาน้ำแข็งเกาะข้างในเต็มไปหมด.
ลมพัดแรงจัดจนเดินเซไปมา.ข้างบ้านหิมะท่วมถึงหน้าแข้ง.
ลุงกับป้าเอาสกีออกมาเดินข้างบ้านสนุกกันมาก.
ขอให้ยาหยีและครอบครัวหายไวๆนะจ๊ะ.
เมื่อ4วันที่ผ่านมาป้าไข้ขึ้นจนถึง40กว่า.
ป้าฉีดยาป้องกันGrippeเลยทำให้หายช้ามาก
ยอมรับว่าเบื่อมากที่ออกไปข้างนอกไม่ได้.การไปเที่ยว
ก็ต้องงดไปหมด.
มาตอบคำถามของยาหยี
ยาหยีจ๊ะ
ลูกชายป้าคลอดที่นี่ทั้ง2คนและป้าได้แจ้งเกิดเกินกำหนด
ที่สถานฑูตไทยทั้ง2คน.
ตอนนี้เขาก็ถือพาสปอร์ตไทยทั้งคู่.
**แต่มีข้อแตกต่างกันทั้ง2คน**
**ลูกชายคนโตของป้า(Stephan)**
ตอนนี้อายุก็26ปีแล้ว.เขาเป็นทหารที่สวิตฯเท่านั้น.
ที่เมืองไทยเขาไม่ต้องไปเกณฑ์ทหาร.(เขาอยากไป
เป็นทหารที่เมืองไทยมาก).
ฝ่านเขายังไม่เป็นคนไทย100%.และไม่มีบัตรประชาชน.
ฝ่านแค่ถือพาสปอร์ตไทยเท่านั้น.ซึ่งสามารถเดินทาง
เข้าออกเมืองไทยไม่มีปัญหาอะไร.
การต่อพาสปอร์ตไทยก็ต่อที่สถานฑูตไทยได้เเห่งเดียว.
ไปต่อที่เมืองไทยไม่ได้.
**ลูกชายคนที่2**
ตอนนี้เขาโดนเกณฑ์ทหารมาแล้วและเป็นคนไทย100%
ได้รับบัตรประชาชนไทยเหมือนคนไทยทั่วๆไป.
และสามารถทำอะไรในเมืองไทยได้ทุกอย่างเหมือนคนไทยทั่วๆไป.
และต่อพาสปอร์ตที่เมืองไทยหรือต่อที่สวิตฯได้
แล้วแต่ความพอใจ.
**ทำไมถึงมีความแตกต่าง....ของลูกชายทั้งสองคน...**
**ลูกชายคนโต.(Stephan)**
ป้าไม่ได้เอาชื่อไปแจ้งเข้าในทะเบียนบ้านที่เมืองไทย
เขาเลยไม่โดนเรียกเข้าเกณท์ทหาร.
ถ้าป้าเอาชื่อเขาเข้าลงทะเบียนบ้านที่เมืองไทยเมื่อไร
เขาจะโดนเรียกเมื่อนั้น.
.........................
**ลูกชายคนที่2**
ป้าเอาชื่อเขาไปแจ้งเข้าในทะเบียนบ้านที่เมืองไทย.
เขาเลยต้องโดนเกณฑ์ทหาร.แต่ไม่ได้เป็นเลยโชคดีไป.
ยาหยีถ้าไม่อยากให้ลูกเข้าเกณท์ทหารที่เมืองไทย
**อย่านำชื่อเควิน...เข้าไปแจ้งเข้าในทะเบียนบ้าน
ที่เมืองไทยเป็นอัดขาด**
ถ้าเอาชื่อเขาเข้าเมื่อไร..ถ้าอายุครบตามที่เขากำหนดเมื่อไร
เขาจะได้รับหมายเกณฑ์ทหารเมื่อนั้น.
**แค่ไปแจ้งเกิดเกินกำหนด...เพื่อขอสิทธิรับพาสไทย
แค่นี้ก็พอแล้ว***
แต่ถ้าอยากให้เขารับใช้ชาติไทย
และเควินอยากจะเป็นทหารไทยมาก
ก็ค่อยนำชื่อเขาเข้าแจ้งเข้าลงในทะเบียนบ้านในเมืองไทย
ตอนเขาโตแล้วจะดีกว่า.
อย่าวิตกกังวลเรื่องกลัวว่าลูกจะโดนเกณฑ์เข้า
เป็นทหารที่เมืองไทย.ถ้ายาหยีไม่อยากให้ลูกโดน
เกณฑ์ทหารก็อย่านำชื่อเข้าไปแจ้งลงในทะเบียนบ้าน
ที่เมืองไทย.เควินเขาจะเป็นหทารสวิสเมื่อครบกำหนด
เหมือนชายสวิสทั่วๆไป.
ป้าคิดว่ายาหยีคงจะหายวิตกกังวลแล้วนะจ๊ะ
และคงจะเข้าใจที่ป้าเขียนเพราะเขียนวนไปหน่อย.
ขอบคุณป้าพอลและป้าตุ้มมากนะค่ะ อ๋ออย่างนี้นี่เอง แค่เราไปแจ้งเกิดที่นี่พอใช่ไหมป้า ไม่ต้องไปแจ้งที่เมืองไทยและเอาชื่อเค้าเข้าไปไว้ในทะเบียนบ้านที่เมืองไทยด้วยใช่ไหมค่ะ ไม่ค่ะหนูไม่ได้ทำที่เมืองไทยเลย
คือไม่อยากให้เค้าต้องไปทหารที่เมืองไทยนะค่ะ แค่ที่สวิสก็พอค่ะ
ขอบคุณค่ะหายกังวลแล้วเห็นเพื่อนๆพูดแล้วทำให้กลัวนะค่ะ
ยาหยีจ๊ะ
**คำถามที่ยาหยีถามมา...**
แค่เราไปแจ้งเกิดที่นี่พอใช่ไหมป้า ไม่ต้องไปแจ้งที่เมืองไทยและเอาชื่อเค้าเข้าไปไว้ในทะเบียนบ้านที่เมืองไทยด้วยใช่ไหมค่ะ?.
**คำตอบ**
ถูกต้องแล้วจ๊ะแค่แจ้งเกิดที่สถานฑูตไทยในSwitzerlandก็พอแล้ว.
ลูกจะได้มีสิทธิ์ถือพาสปอร์ตไทยตามแม่ได้
และพาสปอร์ตไทย...ถ้ายังไม่ได้ใช้ไม่ต้องไปทำให้เสียเงิน
โดยเปล่าประโยชน์เพราะถ้าหมดอายุต้องไปต่อตลอด
หรือต้องทำใหม่เรื่อยๆถ้าไม่ทำไปทำใหม่จะโดนปรับ
น่าเสียดายเงินมาก.
ถ้าต้องการใช้เมื่อไรก็ไปทำได้เมื่อนั้นไม่มีปัญหาอะไรเลย.
........คำเตือน..........
**ถ้าไม่อยากให้ลูกโดนเกณฑ์ทหารที่เมืองไทยอย่านำชื่อไป
เข้าลงในทะเบียนบ้านที่เมืองไทยอย่างเด็ดขาด***
...........................................................................
บางคนอาจจะคิดว่าเราไม่รักชาติ...
หรือหลงลืมชาติตัวเอง...ถึงไม่อยากให้ลูกไปเป็นทหารที่เมืองไทย
เรื่องนี้ไม่เกี่ยวกันเลย.
ทุกๆคนย่อมมีสิทธิ์และคิดจะทำอะไรได้ตามความคิดเห็น
ของตัวเองทุกอย่าง.ทุกคนต่างมีอิสระในตัวเองทั้งนั้น.
เรารักชาติ....แต่อย่าลืมว่าลูกเขาเกิดและเติบโตที่นี่.
เขาคุ้นเคยและซึมซับกับประเพณีที่นี่.
เขาคิดว่าเขาคือคนของที่นี่....ดังนั้นเมืองแม่...
คือเมืองที่ไม่ใช่บ้านเกิดเมืองนอนของเขา.
บางคนอาจจะคิดแตกต่างกันไป.ซึ่งอยู่กับการเลี้ยงดู
หรือการปลูกฝังที่ซึมซับสอนลูกตั้งแต่เล็กๆ.
มาเริ่มเอาตอนโตเด็กจะไม่ซึมซับเท่าไร
การเลี้ยงดูเด็กเล็กๆเหมือนผ้าขาว
ที่เราจะเติมแต่งสีหรือภาพสวยงามได้
เด็กเล็กๆเป็นวัยที่ยังบริสุทธิ์อยู่.
ถ้าเราอยากให้เขาเป็นอย่างไรก็ควรเริ่มสนใจ
หรือเริ่มปลูกฝังเสียตอนนี้
ถ้ามาเริ่มตอนที่เขาโตรู้ความมากขึ้นแล้วจะปลูกฝังยาก
อย่างที่เราเรียกกันว่าไม้อ่อนดัดง่ายไม้แก่ดัดยากนั่นแหละ
และเราผู้เป็นพ่อแม่ต้องเป็นแบบฟอร์มที่ดีแก่เด็กด้วย
ไม่เช่นนั้นเด็กจะย้อนถามเราได้ว่าทำไม่พ่อกับแม่ทำได้ล่ะ.
การเลี้ยงเด็กลูกครึ่งที่นี่ยอมรับว่าเลี้ยงยากและ
ปลูกฝังเขาไม่ง่ายเลย
เด็กเหมือนยืนอยู่บนทางขนาน
อยู่ที่เราจะใช้หลักจิตวิทยากับลูกแบบไหน
**การสอน**
ยึดตัวเราเป็นแบบอย่าง.............
เราไม่ชอบให้ใครมาสอนเรา....ทุกคนต่างมีอีโก้
ในตัวเองทั้งนั้น...........ถ้าใครมาสั่งสอนเราจะรู้สึกไม่พอใจ
ดังนั้นกับเด็ก.ถ้าเราสอนหรือสั่งเขามากเขาจะไม่พอใจ
โต้เถียง.เราต้องใช้วิธีหาตัวอย่างให้เขาเห็นเขาจะเริ่มคิดเอง.
เราต้องเป็นทั้งเพื่อน..พ่อแม่....หรือทุกอย่างให้ลูก...
แต่อย่าทำให้เขาเป็นคนที่คิดและทำอะไรด้วยตัวเองไม่ได้เป็น.
ต้องให้เขาเติบโตเป็นผู้ใหญ่ทีดีในอนาคต.
ยกตัวอย่างเช่นลูกชายป้า
ที่ยกตัวอย่างไม่ได้อวดจ๊ะ.....นี่เป็นการพูดคุยให้เห็นเฉยๆ.
.
ป้าพูดและเริ่มหัดเขาตั้งแต่เล็กๆแล้ว
และบอกให้ลูกไหว้คนไทยทุกคนถ้าเจอ
ซึ่งทำแบบนี้จนเขาติดเป็นนิสัยเจอใครต้องไหว้
บอกเขาว่าประเพณีไทยเป็นแบบนี้
เหมือนฝรั่งเจอใครต้องจับมือ
และทำให้เขาเห็นว่าถ้าเจอคนแก่ต้องช่วยเหลือ
ยกระเป๋าหรือจูงมือข้ามถนนโดยให้เขาทำตามด้วย
ตั้งแต่เด็กแล้ว..ถ้าเห็นคนแก่ยืนในรถไม่มีที่นั่ง
และคนไม่สละที่นั่งให้
ป้าจะคุยกับเขาว่า...รู้สึกอย่างไรกับคนแก่ที่เห็น
เขาจะบอกเองเลยว่าน่าสงสารยืนโอนเอียงไปมา
และแก่แบบนี้ยืนมากไม่ดี
ป้าถามเขาว่าเราควารทำอย่างไรล่ะ.
เเค่นี้คำคำตอบที่เขาคิดเองเลย........
คือไปบอกคนแก่ให้มานั่งที่นั่งเขาและเขาขอยืนเอง.
คุยนอกเรื่องไปนานเลย.
หวัดดีก๊าบพี่ยาหยี น้องจัสมินโตเป็นสาวยังค๊า แวะมาอ่านเอาความรู้ก๊าบป๋ม
(https://www.pallswiss.com/images/old_board/10536-224749-c1.jpg)
ป้าขอบคุณอีกครั้งค่ะ ใช่ค่ะเรารักชาติไทย แต่ลูกเราเค้าก็เติบโตที่นี่
การเลี้ยงดูลูกที่นี่บางทีก็ลำบากนะค่ะป้า ยิ่งช่วงนี้เควินอิจฉาน้องอะค่ะ
บางทีเราพูดเค้าก็เถียงด้วยอะค่ะ บางทีบอกแล้วไม่ฟังก็ต้องโดนดุ แต่บางทีก็สงสารลูกนะค่ะเพราะตะก่อนมีเค้าคนเดียว แม่จะมีเวลาให้เค้าเยอะไงค่ะ
ก็เลยดูเป็นความแตกต่างสำหรับเควิน บางทีก็จะถามอยู่นั่นแหละทำไมหม่ามี๊ๆๆๆๆๆๆๆ
ยกตัวอย่างค่ะป้าบางทีแม่บอกว่าเควินแม่เอาน้องดูดนมแป๊บนะลูกขอเวลาเเค่15นาที เค้าก็ไม่ยอม เรียกอยู่นั่นแหละจะให้หม่ามี๊มาเล่นด้วยเฮ้อ .....ขอโทษค่ะป้าบ่นอีกหละหนูอิอิอิ
ลูกชายป้าดีจังค่ะ และเรื่องภาษาอีกนะป้า หนูก็พูดไทยกะเค้านะค่ะป้าแต่เค้าจะไม่ยอมพูดแต่เค้าฟังรู้เรื่องทุกอย่าง ร้องเพลงช้างๆๆได้ด้วยนะค่ะ หนูพูดไทยกะเค้าแค่คนเดียว แต่คนพูดเยอรมันกะเค้ามีหลายคน.....แล้วหนูจะสู้เค้าได้ไหมค่ะ
ยังไงก็ขอขอบคุณป้ามากๆเลยค่ะ
เกตุจ๋าหวัดดีค่ะ คิดถึงจังเลยหายไปนาน ย้ายบ้านเสร็จดีแล้วเหรอค่ะคิดถึงนะค่ะ
จัสมินตอนนี้4เดือนแล้วค่ะคว่ำได้แล้วเป็นบางครั้งค่ะ บางทีคว่ำไม่ได้จะโกรธมากอิอิอิ
ซึ้งจังเลยค่ะป้า หนูอยากเป็นแม่ได้ซักครึ่งหนึ่งของป้าก็พอค่ะ
จริงนะค่ะป้าเลี้ยงลูกที่นี่บางทีก็เครียดได้เหมือนกันนะค่ะ
อย่างเควินนะค่ะเลี้ยงยากมากๆๆๆงอแงตั้งกะเล็กๆแล้วค่ะ
ตรงกันข้ามกะจัสมินเลยค่ะเลี้ยงง่ายมาก
คิดถึงอดีตเมื่อตอนเควินเล็กๆแล้วลำบากมากเลยค่ะ
ตอนนี้เหรอป้า พูดเยอรมันเค้าบอกลางซัม เบทเซอร์อิอิอิอ
(https://www.pallswiss.com/images/old_board/10536-233332-7-20050306193714.jpg)
โอ๊ะ เด๋วน้องจัสมินก็โตเป็นสาวสวยแล้วเนี่ย ผมเยอะมั่กๆเลยค่ะ
เอาแก้มใสมั่ก แฟนพี่ฝ่าน ก๊ากๆๆ รูปจะขึ้นป่าวม่ะยู้
(https://www.pallswiss.com/images/old_board/10536-233454-7-20050306193754.jpg)
อ๊ากกกกกกกกกกก รูปขึ้นโต่ย รูปขึ้นโต่ย ดีใจหลายๆๆ แปะรูปม่ะยอมขึ้นสักกะที
เกตุม่ะบายเท่าไรค่ะพี่หยี แต่อีกไม่นานคงบายดีล่ะ
ส่วนภาษาเกตุก็มีแต่ล่ำซ่ำค่ะ ลางซัมยังม่ะค่อยได้เอิ้กๆๆ
ยาหยีจ๊ะ การเลี้ยงลูกเป็นงานที่ละเอียดอ่อนและระยะยาว แต่ผลของความสุขและประสบการณ์ที่ได้รับมีมาก และมีค่าที่ไม่มีอะไรมาเปรียบเทียบได้เลย ใช้เวลากับลูกๆให้มากที่สุดเท่าที่จะมากได้นะจ๊ะ เวลาที่ลูกโตแล้วเวลาผ่านไปแล้วจะเรียกกลับมาอีกไม่ได้แล้วจะเสียดาย ลูกของยาหยีน่ารักมากจ๊ะ ป้าอยากอุ้มอยากเลี้ยงจัง ถ้าอยู่ใกล้ๆต้องขอแอบไปอุ้มไปกอดแน่ ยาหยีโชคดีมากๆ ลูกเป็นแก้วตาแก้วใจของพ่อแม่ ในช่วงชีวิตที่มีความสุขของป้าเองหลายๆอย่างนั้น ก็มีระยะที่มีความสุขมากๆระยะหนึ่งของชีวิตคือตอนที่ได้เลี้ยงลูกใช้เวลาอยู่กับลูกร่วมทำกิจการต่างๆร่วมกับลูก ถ้าให้หมุนเวลากลับไปได้ป้าขอเลือกเอาตอนนั้นอีก
เกตุจ๊ะคารีน่าโตขึ้นมากเลยท่าทางคงซนน่าดู
สงสัยคงเหมือนแม่แน่ๆ..ก๊ากๆๆอิอิขอยืมคำพูดเกตุมาใช้จ๊ะ
วันนี้หิมะตกหนักเลยทำให้ประสาทผันแปร.
พยายามรักษาตัวให้มากๆนะจ๊ะ
(https://www.pallswiss.com/images/old_board/10537-030312-6.jpg)
ขอบคุณป้าตุ้มค่ะ นี่ก็จะพยายามเป็นแม่ที่ใจเย็นถึงเย็นมากค่ะ
แต่บางทีเหนื่อยก็มีค่ะป้า บางทีสัญยากะตัวเองว่าจะไม่ดุลูกพอตื่นมาวันใหม่บางทีเด็กนะป้าดื้อไปตามประสาค่ะ บางทีเค้าเห็นแม่ดุกลับหัวเราะซะนี่
เหนื่อยแต่ก็มีความสุขนะค่ะป้าตุ้ม ป้าค่ะอยู่ไกลก็อุ้มได้นะค่ะ ถ้าแวะมาซูริคแวะมาหาหนูกะลูกซีค่ะ
เกตุจ๋า แก้มใสเดินได้แล้วเหรอ ไวจริงๆ ไม่เจอกันนานมาก คิดถึงมากๆเลย
หน้าร้อนเจอกันอีกไหมค่ะเดี๋ยวพาจัสมินไปหา
ริสาก็จะมาหาพี่เดี๋ยวเราไปกินเตี๋ยวเป็ดกันไหม
ริสาอยากทานค่ะ
จัสมินกำลังคว่ำได้ค่ะ
อ้าวสัญญา ตัวนี้ค่ะอิอิเป็นยอยักษ์เขี้ยวใหญ่ไปได้จะได๋
ขอบใจยาหยีมากจ๊ะที่ชม
ป้าคิดว่าทุกๆคนรักลูกก็เป็นแม่ที่ดีของลูกทั้งนั้นจ๊ะ
แต่วิธีการเลี้ยงดูอาจจะเเตกต่างกันไป.
ปัจจุบันเท่าที่เห็นลูกจะขาดความอบอุ่นจากพ่อแม่มาก
เลยทำให้กลายเป็นเด็กมีปัญหา.
ป้าเข้าใจดีว่าเพราะทุกคนต้องออกไปทำงานนอกบ้าน
เพื่อต้องการชีวิตที่สุขสบาย...และอะไรอีกหลายอย่าง.
ค่าครองชีพที่นี่สูงมาก.ทุกคนต้องช่วยกันทำงาน
เลยมองข้ามสิ่งที่สำคัญที่สุดไปคือให้เวลา
และให้ความใกล้ชิดลูกไป
เห็นด้วยกับป้าตุ้มจ๊ะ
ช่วงที่เด็กยังเล็กอยู่เราควรจะกอบโกยช่วงนี้ให้มากๆ
ให้เวลาใกล้ชิดกับลูกๆมากๆ
เล่นหรือพูดคุยกับเขา
การพูดคุยทำที่เหมือนเพื่อน
ทำกิจกรรมหรือเล่นกีฬากับเขา
ป้ายังเล่นเตะบอลก์กับลูก
และเล่นขี่คอกันเลย
เด็กจะใกล้ชิดเราเพิ่มขึ้น..
อืมช่วงที่เด็กโตเข้าสู่วัยรุ่นอาจจะเป็นช่วงที่สำคัญที่สุด
ปัญหาเรื่องเพศ...อย่ามีความลับกับเขา....
เด็กเจะเริ่มสับสบมาก...
และมีอารมณ์อีกด้านหนึ่งเราต้องอดทนให้มากๆ
อย่างที่เราชอบเรียกกันว่าวียทีนเอจนั่นแหละ
เด็กจะเริ่มติดเพื่อน..บางคนอาจจะลองสูบบุหรี่.
ดื่มเหล้า..ช่วงนี้ยาหยีต้องอดทนให้มากที่สุด.
**อย่าห้าม**การห้ามเหมือนยั่วยุ
**ความอิจฉาของลูก**
ปัญหานี้เราเจอกันทุกคน
ตอนที่ป้าคลอดคนที่2
ฝ่านอิจฉาน้องมากไม่ให้อุ้มและไม่เข้าใจ
เชื่อไหมเขาหนีออกจากบ้านตอนอายุแค่ขวบกว่าๆ
เขาหอบเอาเสื้อผ้าใส่รถคันเล็กของเขาขับไปนอนบ้านคนแก่
ที่เรียกว่าโก๊ชมุตตี่(ไม่ใช่แม่ผัวแต่รักเหมือนแม่)
ป้าไปหาเขาวันรุ่งขึ้นและคุยกับเขาถึงยอมกลับมา
แต่เขาก็ยังหยิกน้องและเอาหมอนกดน้อง
ป้าต้องใช้วิธีให้เขาดูน้องให้เขาป้อนนมน้อง
อาบน้ำหรือทำอะไรด้วยกัน
จนกระทั่งเขารับผิดชอบดูแลน้องเอง.
ปัญหานี้เกิดกับทุกคน
อืมเรื่องให้นมนี่ฝ่านเกลียดที่สุดตอนแรก
ถ้าเห็นจะปิดไม่ให้น้องกินนม
ป้าจับเขามานั่งข้างๆ
ให้เขาสัมผัสนมและน้องด้วย
เขาจะร้องไห้ตอนแรกและเริ่มเคยชิน
ต่อมาก็รู้สึกธรรมดา
**เรื่องภาษา**
ยาหยีพูดไทยกับลูกดีแล้วอย่าฟังคนอื่น
ป้ายังนั่งเสียใจตอนนี้เลยทำไมฟังคนอื่นมากไม่พูดไทยกับลูก
ฝ่านเขาก็บ่นว่าทำไมไม่พูดไทยกับเขา
ป้ามัวไปฟังครูที่โรงเรียนบ่นตำหนิมา
ตอนนี้ถ้าเลือกได้จะไม่ฟังใครอีกต่อไป
เห็นด้วยกับความเห็นป้าตุ้มที่สุด
และป้าดีใจที่ให้เวลาลูกตลอดเวลา
นึกถึงช่วงเขายังเล็กยังเห็นภาพอันประทับใจที่ประทับตรึง
ในดวงใจไม่รู้ลืม.
พี่ยาหยี จัสมินโตวัยมาก เห็นรูปวันนี้เริ่มแตกเนื้อสาวแล้ว (ชาดำเวอร์อีกแล้ว อิอิ)
แม่เกตุ.......แก้มใสเดินได้แล้วด้วย เมื่อไหร่จะเจอกันอีกล่ะ แล้วตอนนี้ทำไรอยู่จ๊ะ คิดถึงทั้งแม่ทั้งลูกเลย
เรื่องภาษา.....ชาดำประทับใจคนไทยที่พูดภาษาไทยกับลูกมากๆ ค่ะ
ยิ่งภาษาลาว (ภาษาแม่) ด้วยแล้ว ยิ่งน่ารักมากๆ
รู้จักพี่คนนึง เขามีลูกตอนนี้ 3 ขวบแล้ว พูดลาวเก่ง และชัดมากๆ
อย่างเช่นคำว่า ขี้เดียด.......แปลเป็นไทยว่าไงเนี่ย.....
บางคำเรายังไม่ค่อยได้ยินคนไทยอีสานคุยกันซักเท่าไหร่เลย
น้องอีกคน เพิ่งจะ 2 ขวบ เอาฟันมาโชว์แล้วบอกน้าบีว่า....ฟันฮ่าง (แปลว่า ฟันผุ)
โอ๊ย....อยากได้มาคุยด้วยที่บ้านซักวันสองวัน
เขาให้เหตุผลว่า
1. ที่พูดไทยและสอนให้ลูกพูดไทยด้วยเพราะว่า
แม่กับลูกจะได้ใกล้ชิดผูกพันธ์กัน ถ้าถึงวันที่เขาโต แม่ก็จะได้คุยกับเขาแบบเข้าใจกันลึกซึ้งได้
2. เวลาที่กลับเมืองไทย ญาติๆ ที่เมืองไทยก็พูดไทย (อีสาน) เขาจะได้รู้เรื่อง ไม่รู้สึกว่าเขาแปลกแยกจากคนอื่นๆ เด็กจะได้รู้สึกมีความผูกพันธ์กับครอบครัวที่เมืองไทยด้วย
3. อยู่ที่สวิส ไม่ว่าจะไปไหนๆ ทุกคนก็พูดสวิสกับเขา พูดกับพ่อที่บ้าน พูดกับเพื่อนที่โรงเรียน คุยกับคนอื่นตามห้องสรรพสินค้า
หรือว่า ทีวี วิทยุ สื่อทั้งหลายก็เป็นภาษาสวิสอยู่แล้ว ไม่ต้องกลัวว่าเขาจะพูดไทยเก่งกว่าสวิส
อืม....เหตุผลเข้าท่านะคะ
จ๊าก.....หนูใส่ตัวเลข 1 ผิดที่ไปค่ะ
(https://www.pallswiss.com/images/old_board/10537-222600-13.jpg)
5555ชาดำแตกเนื้อสาวเลยเหรอ ....มิน่าละพี่นอนๆอยู่ได้ยินเสียงอะไรไม่รู้ลั่นเปรี๊ยะๆ ....สงสัยเสียงจัสมินแตกเนื้อสาวแน่ๆเลยขำอะ
ช่ายชาดำเห็นด้วยที่ชาดำพูดมาทุกอย่างเลย เด็กอยู่ที่นีพูดได้อยู่แล้ว
อยากให้พูดไทยมากกว่า หรือลาวก็ได้เวลาไปบ้านที่โคราชอยากให้เค้าพูกกะครอบครัวพี่ได้และรู้เรื่องนะค่ะ พูดกะตากะยายด้วยค่ะ
จะได้ไม่ทำให้เค้าเบื่อและหันมาถามหม่ามี๊ อะไรหม่ามี๊จริงไหม
แต่จะพยายาม เค้าพูดเหมือนกันแต่ไม่เยอะ แต่เค้าจะฟังรู้เรื่อง
อยากบางทีพี่บอกว่าเควินปิดไฟ เค้าก็บอกป๊ะป๊าปิดไฟ พ่อเค้าก็ถามอะไรปิดไฟ เค้าก็อธิบายเป็นภาษาสวิส ดอยช์กะพ่อเค้าค่ะ พ่อเค้า
หัวเราะเลย
อยากให้ชาดำมาฟังเวลาเค้าร้องเพลงช้างช้างหนะตลกๆ
ป้าพรค่ะขอชมเชยจากใจจริงค่ะป้าช่างเป็นคนที่มีข้อมูลอะไรหลายๆอย่าง
สิ่งละอันพันละน้อยนี่ช่างเป็นข้อมูลให้ได้ประทับใจจริงๆค่ะ
บางทีอ่านแล้วอินเห็นภาพ เลยนะค่ะ สงสับป้าพรจะต้องเป็นคนละเอียดแน่ๆเลย
บางทีเรื่องบางเรื่องที่เราไม่รู้ก็ได้ทราบอย่างคาดไม่ถึงเลยนะค่ะ
ขอตบมือให้ดังๆเลยค่ะ
มีใครเห็นด้วยไหมค่ะ
ชาดำยก ทั้งขาหน้าขาหลัง หนับหนุนพี่ยาหยีจ้า
ใช่ค่ะ สิ่งละอัน พันละน้อย เรื่องราวใกล้ๆ ตัวนี่แหละ
ที่เรานำมาใช้ประโยชน์ในชีวิตประจำวันมากที่สุด
เดี๋ยวเอาไว้โอกาสดีๆ จะไปสอนเควินพูดลาวให้เข็ดค่ะพี่ยาหยี
เห็นดัวยกับยาหยีและชาดำมากๆเลย
เอ้าชาดำเชียร์อีกแล้ว อยู่พรรคไหนน่ะ ปชป หรือ ทรท หรือชาติไทย
สวัสดีจ๊ะยาหยี
สวัสดีจ๊ะบี
สวัสดีค่ะคุณตุ้ม
เขิลๆๆที่ยาหยีพูดและเขิลกับกองเชียรของพรรคทรทและปชป.
ขอบคุณมากค่ะ.อย่าชมมากเลย
ป้าก็เหมือนแม่ทั่วๆไปน่ะแหละเพียงแต่ป้าผ่านโลกมาก่อน
เลยเล่าให้ฟังได้จ๊ะ.
ฟังที่ยาหยีเล่ามาใช่เหมือนลูกป้าเลย
พ่อจะไม่คอ่ยรู้เรื่องลูกต้องบอก.
ป้าก็คิดว่าป้าตุ้มก็มีอะไรดีๆแต่ไม่ยอมเขียนเล่า.
ป้าตุ้มก็เป็นคนที่มีประสบการณ์เลี้ยงลูกดีมาก.
อยากฟังวิธีการเลี้ยงลูกของป้าตุ้มมากจริงๆ.
แม่แต่ละคนจะฉลาดล้ำลึก.และการเลี้ยงดูลูกจะไม่เหมือนกัน
เด็กแต่ละคนจะมีอุปนิสัยแตกต่างกันไป.
เราต้องรู้จักนำเลือกนำมาใช้.
แต่สิ่งที่เป็นหลักการณ์อันเดียวกันคือการใช้หลักจิตวิทยา,ความรัก,
ความอบอุ่นใกล้ชิดลูกอย่าให้เขารู้สึกว่าว้าเหว่..
ป้าเข้าใจยาหยีมาก..ช่วงเด็กเล็กนี่คนเป็นแม่จะเครียด..
เราต้องเลี้ยงลูกคนเดียวซึ่งกดดันมาก.
การเลี้ยงลูกที่เมืองไทยจะไม่เครียดเหมือนที่นี่ถึงแม้
คนเป็นแม่จะมีลูกมากกว่าหลายคน
เอามาเปรียบเทียบไม่ได้เลย.
อย่าลืมว่าเราอยู่ในฝนังปูนล้อมรอบสี่ด้าน
บ้านพักที่นี่มีส่วนสำคัญด้วย
เราออกไปไหนไม่สะดวกสบาย
ถ้าอากาศไม่ดีก็ต้องหมกอยู่กับบ้านทำให้เครียด้วย.
ป้าก็เคยเป็นมากช่วงเด็กยังเล็ก
แต่เราต้องหาวิธีผ่อนคลายตัวเอง
เอาไว้ป้าจะมาเล่าความหลังเรื่องเลี้ยงลูกที่นี่
เด็กบางครั้งถามเราจนเราหาคำตอบไม่ได้.