ถึงหน้าหนาวเดือนธันวาเปลี่ยนอากาศ

   เจ้าอาวาสพระเณรก้อสั่นหนาว

   จึงก่อไฟหาไออุ่นกันชั่วคราว

   พระเณรหนาวนั่งยิงยองรนอบกองไฟ

   เจ้าเณรน้อยตัวเล็กเด็กฉลาด

   นั่งตรงข้ามเจ้าอาวาสพระรุ่นใหญ่

   ก้มเพลินพลางมองข้างหน้าเห็นอะไร

   โผล่แพลมไพลจากจีวรค่อนข้างโต

   จึงชี้จ้องร้องบอกอย่างตื่นเต้น

   ว่า\"ผมเห็นไอ้นั่นหลวงพี่โผล่\"

  เจ้าอาวาสฉุนงุ่นง่านพาลพาโล

    พาลโมโหทั้งโกรธขึงจึงทันที

    เงื้อมมือโป๊กเขกบาลเจ้าเณรน้อย

   แล้วสาดถ้อยคําตำหนิ\"เอ๊ะไอนี่

   วอนเสียแล้วพูดทะลึ่งไม่เข้าที

    หัวแม่เท้าโผล่แค่นี้จะทำไม\"

  เจ้าเณรน้อยเสียใจร้องไห้จ้า

   น้อยใจว่าผู้ใหญ่นี่นั้นเป็นไฉน

   สะอื้นไห้พลางบ่นแย้งอย่าเสียใจ

   หัวแม่เท้าแล้วทำไมไม่มีเล็บ...

(ไม่ได้เอาพระเอาเนณมาล้อเล่นน่ะเจ้าค่ะ แต่กลอนมันพาไปเอง  )

กลอนบินค่ะ อ่านแล้วกำลังใจเพียบ  สู้ๆนะค้าาา

ไม่ต้องบินให้สูงอย่างใครเขา...
จงบินเอาเท่าที่เราจะบินไหว
ท่าที่บินไม่จำเป็นต้องเหมือนใคร
แค่บินไปให้ถึงฝัน เท่านั้นพอ

ฟังเพลง เพราะๆ เพลงใหม่ ฟังเพลงใหม่ คลายเครียดดีกว่าค่ะ
โหลดเพลง   โหลดเพลงmp3   โหลดเพลงฟรี ไม่มีนะค่ะ