**Elsigseeli**
อ่านว่า....เอลสิคเซรี่ 
Elsigseeli (ทะเลสาบเอลสิค )เป็นทะเลสาบเล็กๆ..แต่มีความสวยงามมาก
ที่นี่จะเป็นจุดรวมพักผ่อนของคนที่มาเดินเขา กินอาหารกันที่นี่...
หน้าร้อนเด็กๆจะพากันมาเล่นน้ำกันที่นี่ มีที่ย่างเนื้อ..และฟืนสำหรับจุดย่างเนื้อ...ไว้บริการ
หน้าร้อนจะเป็นจุดรวมของการมาปิกนิกและนอนเล่นพักผ่อนกันที่นี่ บางคนมาจัดปาร์ตี้ย่างเนื้อกินกัน...
ช่วงเดือนมิย.เป็นช่วงที่สวยที่สุด มีดอกไม้ภูเขาบานเต็มไปหมด...
 

**เส้นทางที่ใช้เดินลงเขา***
หลังจากที่แยกเดินทางกันแบบตัวใครตัวมันแล้ว
ป้าก็เดินกดเล่นรูปไปมา..เจอหมูกากาไก่..ไล่กดไปหมด
ระหว่างทางที่เดินก็เจอแต่บ้านพักชาวนาที่มาปลูกเลี้ยงวัวบนภูเขา
เห็นมีรถหลายคันจอดหน้าบ้าน... คนเหล่านี้เริ่มขึ้นมาทำความสะอาด.
เพื่อเตรียมตัวจะนำวัวขึ้นมาเลี้ยงกันแล้ว
  
ระหว่างทางที่เดินลงไปยังทะเลสาบ.. ดอกไม้ข้างทางบานเต็มไปหมด.
ลมพัดแรงจัดจนหมวกหลุดต้องใช้มือหนีบไว้ อากาศหนาวแบบนี้ไม่ดีต่อกระเพาะปัสสาวะ
ป้าปีนไปยังก้อนหินเพื่อทำการบำบัดทุกข์บำรุงสุขให้แก่ตัวเอง
คนที่เดินเขาจะรู้ถึงวิธีผ่อนคลายความเครียดแบบนี้. เรามักจะทำการเตรียมตัวมีกระดาษพกติดตัวมาด้วย
ประเภทใช้ไม้ดีดก้นปาดทำความสะอาด...หรือใช้ใบไม้เช็ดถือว่ายังล้าหลังไม่เดิ้นตามยุคตามสมัย
และถ้าหลับหูหลับตาไม่รู้จักใบตำแยฝรั่งมาเช็ด ถือว่าวันนั้นซวยสุดๆ....
หลังจากเสร็จแล้วก็เดินเอ้อระเหยลอยชายดูนกดูไม้ดูแก้เซ็ง..เพราะขาดคู่ซ้อม...
พอมาถึงทะเลสาบแล้วเกิดอาการอ่อนใจ..หาที่นั่งไม่ได้
มีกลุ่มเด็กนักเรียนที่ครูพาขึ้นเขาทุกปี  เด็กเต็มไปหมด..กำลังย่างเนื้อกินกันมีความสุขมาก
กลุ่มนิทัศน์การพาเด็กขึ้นเขาแบบนี้ทางรร.จัดทุกปี
ป้าเดินหาที่นั่งพัก..และต้องลุกเดินตลอดเพราะลมพัดแรงมาก
อากาศหนาวจนสั่นเป็นลูกนก  ตาเริ่มแดงกล่ำมาก...นั่งรอลุงไม่มาเสียที..นั่งไปบ่นไป..
หลบหลังต้นไม้..ลมก็ตามมาราวี.... หลบในกะท่อมที่เขาผ่าฟืนเพื่อย่างไฟ..ลมก็มาราวี..
เลยออกมานั่งสั่นข้างนอก.... จนลุงเดินลงมาจากถึงได้กินอาหารกัน
ว่าไปป้าฟัดอาหารหมดไปนานแล้ว ลุงแกยังไม่ได้กินเลยนั่งรอแก..
แกกินไปด่าไปที่เห็นนั่งสั่น  แกก็สั่นตามนะบอกหนาวมากวันนี้...
ใช้เวลาไม่นานแล้วต้องถอนสมอ เดินลงมายังสถานีกระเช้าไฟฟ้าที่ขึ้นมาครั้งแรก

พอมาถึงยังสถานีกระเช้าไฟฟ้าแล้ว  เราก็ตั้งต้นจุดเดินลงเขา...

 ***เส้นทางที่เห็นในรูป..**
ควรจะเป็นจุดที่เราใช้เดินลงเขา  แต่ไม่รู้ว่ามีปัญหาอะไรเขาปิดห้ามไม่ให้เดิน
 เป็นอันว่าเราต้องใช้เส้นทางใหม่..เป็นทางที่ให้รถขับ
การเดินทางลงเขาใช้เส้นทางแบบนี้ไม่ดี ทำให้เราปวดหัวเข่ามาก..และนิ้วทีน...
จะกระแทกยื่นออกมา  กระทบกับรองเท้า..ทำให้เกิดปวดได้ง่าย...
ลุงบ่นบอกว่าไม่เดินลงเขาอีกต่อไปแล้ว.. แบบนี้ยอมเสียเงิน10ฟรังก์ดีกว่า
 ป้าเดินขากางลงเขาปวดทีนสุดๆ.... ลุงทำหน้าที่เป็นหัวหน้าทัวร์ที่ดีมาก
 คือพาวิ่งลงเขาแบบทางลัด...ทางที่ให้เดินธรรมดาแกไม่พาเดินแต่จะพาลงข้างทาง..
ถ้าคนเดินเขาจะรู้...การลงข้างทางแบบนี้ต้องใช้หัวรองเท้าคอยบังคับให้หยุด
ถ้าไม่ทำจะหัวคะมำลงเขาได้ง่ายๆ... ดังนั้นนิ้วทีนทั้ง5นิ้วต้องทำหน้าที่สุดความสามารถ...
ป้าเซ็งกับชีวิตสุดๆวันนี้..เหนื่อยมาก... ในที่สุดก็รอดตายลงมาถึงข้างล่าง....
เป็นจุดที่สวยมากเป็นทางเดินธรรมดา.มีลำธารไหลผ่านข้างทางมีดอกไม้นาๆชนิดหลากหลายสีสวยงามสุดๆ...
 

ดีใจมากที่มาถึงจุดหมายปลายทาง... เราพากันเปลี่ยนเครื่องแต่งตัวขึ้นรถกลับบ้าน
การเดินทางกลับบ้านผิดกับตอนขามา.. เปลี่ยนจากหน้ามือเป็นหลังเท้าเลย...
ไม่มีเสียงหัวเราะต่อกระซิก... มีแต่ความเงียบสงัดและ...ระหว่างทางไม่เห็นอะไรทั้งสิ้น...
เพราะคนเขียนมัวนั่งสัปหงกนอนในรถมาตลอด
อ่อนเพลียละเหี่ ่ยใจมาก...มาตื่นอีกทีลุงปลุกว่าถึงบ้านแล้ว
วันนี้เข้านอนแต่หัวค่ำเพราะเดี้ยงสุดขีด..ตาแดงกล่ำ ปวดตามาก...และปวดหัวสุดๆ....
ไปเดินเขาครั้งนี้ไมแกรนขึ้นเลย......
  
 

จ๊าบ ทั้งลุงและป้าเลยนะ ดูกระฉับกระเฉงกันทุกคนเลย  เก่งจังเดินได้ไกลๆ  ต๋อยเดินแค่ 4 กิโล แถวๆบ้าน ขาก็ลาก ลิ้นก็ห้อยแล้ว
Frutigen ไปฉลองปีใหม่ที่นั่นมาเหมือนกันป้า สวยดี ไปกับแฟน พ่อแม่แฟนน่ะ  พ่อแม่ก็ชอบไปเดินเขาที่นั่นเหมือนกัน ตอนสมัยยังเอ๊าะๆ  ไปเพื่อพาท่านไปรำลึกความหลังกันน่ะ
 ถ้ามีโอกาสคงได้ไปอีก เพราะไม่ไกลจากบ้านมากเท่าไหร่  
กลับบ้านคงหลับสบายเลยนะป้านะ

ขอบคุณค่ะที่นำเรื่องสถาณที่ที่ดีๆมาเผยแพร่  ถ้าคุณ Pall ไปที่ไหนสวยๆชวนบ้างนะคะ  ลุงแกบอกว่าเดินไหวค่ะแต่ต้องขอหยุดพักเป็นระยะๆเวลาแกเหนื่อย พอจะลากเอาแกไปดัวยคนไหวมั๊ยคะ  จัดทัวร์คนแก่ที่ไม่ค่อยเหนื่อยมากก็แล้วกันนะคะ  คนหนุ่มๆสาวๆน้อยๆก็ต้องหาทัวร์ง่ายๆจะเอาอย่างพวกจ๊าบแบบครอบครัวคุณ Pall ไม่ได้ค่ะ